Ὁ Ζακχαῖος ὁ ἀρχιτελώνης – Ὁμιλία...otisimvenistinskiathonews.gr
Ὁ Ζακχαῖος ὁ ἀρχιτελώνης – Ὁμιλία
Ἀγαπητοὶ ἀδελφοί,
Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2026 ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία μᾶς παρουσιάζει ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ συγκινητικὰ Εὐαγγελικὰ γεγονότα: τὴν συνάντηση τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ μὲ τὸν Ζακχαῖο, τὸν ἀρχιτελώνη.
Ὁ Ζακχαῖος δὲν ἦταν ἁπλῶς ἕνας τελώνης. Ἦταν ἀρχιτελώνης, δηλαδή ἐπικεφαλὴς τῶν τελωνῶν, καὶ ἦταν πλούσιος. Στὴν κοινωνία τῆς ἐποχῆς ἐκείνης οἱ τελῶνες θεωροῦνταν ἄδικοι, ἁρπακτικοί, καὶ προδότες, γιατί συνεργάζονταν μὲ τὴ Ρωμαϊκὴ ἐξουσία. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ κόσμος τοὺς ἀπέφευγε καὶ τοὺς μισοῦσε.
Ὅμως, ὅ,τι καὶ νὰ ἦταν ὁ Ζακχαῖος, τὸ Εὐαγγέλιο λέει κάτι πολύ σημαντικό:
«Καὶ ἐζήτει ἰδεῖν τὸν Ἰησοῦν τίς ἐστι».
Δηλαδή, ἤθελε νὰ δει τὸν Χριστό. Ὄχι ἀπλῶς ἀπὸ περιέργεια, ἀλλὰ ἀπὸ ἐσωτερικὴ ἀναζήτηση.
Κι ἐδῶ φαίνεται ἡ πρώτη μεγάλη ἀλήθεια:
ὁ Θεὸς βλέπει τὴν διάθεση τῆς καρδιᾶς, καὶ ὄχι τὸ παρελθόν μας.
1) Ἡ ταπείνωση ποὺ ἀνοίγει τὸν δρόμο
Ὁ Ζακχαῖος ἦταν μικρόσωμος, δὲν μποροῦσε νὰ δει τὸν Χριστό ἀπὸ τὸν ὄχλο. Καὶ τότε κάνει κάτι ποὺ θεωρεῖται ἀστεῖο ἢ καὶ ντροπιαστικό γιὰ ἕναν πλούσιο καὶ ἄρχοντα:
ἀνεβαίνει σὲ συκομορέα.
Δηλαδή ταπεινώνεται.
Δὲν τὸν νοιάζει τί θὰ ποῦν, τί θὰ σκεφτοῦν, ἂν θὰ τὸν κοροϊδέψουν. Θέλει νὰ δει τὸν Χριστό.
Κι ἐμεῖς πολλές φορὲς ἀδελφοί μου, δὲν πλησιάζουμε τὸν Χριστὸ ὄχι γιατί δὲν μποροῦμε, ἀλλὰ γιατί μᾶς κρατάει ἡ ντροπή, ἡ ὑπερηφάνεια, ἡ γνώμη τῶν ἄλλων.
Ἐνῶ ὁ Ζακχαῖος μᾶς λέει μὲ τὴ στάση του:
«Ἄς γελάσουν… ἐγὼ θέλω τὸν Χριστό!»
2) Ὁ Χριστὸς ἔρχεται πρῶτος
Καὶ τὸ πιὸ θαυμαστὸ εἶναι ὅτι ὁ Χριστὸς ὅταν περνάει ἀπὸ κείνο τὸ σημείο, σηκώνει τὰ μάτια Του καὶ τὸν φωνάζει:
«Ζακχαῖε, κατάβηθι ταχέως· σήμερον γὰρ ἐν τῷ οἴκῳ σου δεῖ με μεῖναι.»
Τὸν φωνάζει μὲ τὸ ὄνομά του.
Τὸν ξέρει.
Τὸν ἀγαπᾶ.
Καὶ δὲν τὸν ἀπορρίπτει, παρ’ ὅλο ποὺ ὅλοι τὸν θεωροῦν ἁμαρτωλό.
Ἐδῶ βλέπουμε τὴν ἀπερίγραπτη φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ:
ὁ Χριστὸς δὲν περιμένει τὸν τέλειο ἄνθρωπο.
Πηγαίνει στὸ σπίτι τοῦ ἀμαρτωλοῦ, ὄχι γιὰ νὰ δικαιολογήσει τὴν ἁμαρτία, ἀλλὰ γιὰ νὰ τὴν θεραπεύσει.
3) Ἡ γογγυσμὸς τῶν “καλῶν”
Καὶ ἐδῶ ἔρχεται ἡ ἀντίδραση τοῦ ὄχλου:
«παρὰ ἁμαρτωλῷ ἀνδρὶ εἰσῆλθεν καταλῦσαι».
Δηλαδή: «Σὲ ἁμαρτωλὸ πῆγε!»
Πόσο ἀληθινὸ εἶναι αὐτὸ καὶ σήμερα…
Πολλὲς φορὲς ἐμεῖς, ἐπειδὴ ἐκκλησιαζόμαστε, ἐπειδὴ ἔχουμε ἕνα “καλὸ” ὄνομα, νομίζουμε ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι μόνο γιὰ τοὺς “σωστοὺς” καὶ ὄχι γιὰ τοὺς πεσμένους.
Ὅμως ἡ Ἐκκλησία εἶναι νοσοκομεῖο, ὄχι μουσείο ἁγίων.
Καὶ ὁ Χριστὸς ἦρθε γιὰ νὰ σηκώσει ὅλους ἐκεῖνους ποὺ ἔπεσαν, ἀλλὰ θέλουν νὰ σηκωθοῦν.
4) Ἡ μετάνοια ποὺ φαίνεται στὰ ἔργα
Ὅταν ὁ Χριστὸς μπαίνει στὸ σπίτι, δὲν λέει ὁ Ζακχαῖος θεωρίες. Δὲν ἀρχίζει δικαιολογίες.
Λέει κάτι συγκλονιστικό:
«Ἰδοὺ τὰ ἡμίση τῶν ὑπαρχόντων μου, Κύριε, δίδωμι τοῖς πτωχοῖς, καὶ εἴ τινός τι ἐσυκοφάντησα, ἀποδίδωμι τετραπλοῦν.»
Δηλαδή:
-
δίνω τὰ μισὰ μου ὑπάρχοντα στοὺς φτωχούς
-
καὶ ὅποιον ἀδίκησα, τὸν ἀποζημιώνω τετραπλάσια
Ἡ μετάνοια δὲν εἶναι ἕνα συναίσθημα.
Εἶναι ἀλλαγὴ ζωῆς.
Ὅταν ἔρχεται ὁ Χριστὸς στὸν ἄνθρωπο, τότε ἀλλάζει ὁ τρόπος ποὺ σκέφτεται, ποὺ μιλά, ποὺ φέρεται, ποὺ ζεῖ.
5) Ἡ σωτηρία μπαίνει σὲ ἕνα σπίτι
Καὶ τότε ὁ Κύριος λέει τὸ ἀπόλυτο:
«Σήμερον σωτηρία τῷ οἴκῳ τούτῳ ἐγένετο».
Σήμερα, λέει, ἦρθε ἡ σωτηρία στὸ σπίτι αὐτό.
Ὅχι ἐπειδὴ ὁ Ζακχαῖος ἦταν ἄξιος,
ἀλλὰ ἐπειδὴ ἦταν ἔτοιμος νὰ δεχθεῖ τὸν Χριστό.
Καὶ κλείνει ὁ Κύριος μὲ τὴν κορυφαία φράση:
«Ἦλθεν γὰρ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ζητῆσαι καὶ σῶσαι τὸ ἀπολωλός.»
Δηλαδή:
ὁ Χριστὸς ἦρθε γιὰ νὰ βρεῖ καὶ νὰ σώσει αὐτὸ ποὺ χάθηκε.
Συμπέρασμα – Τί μᾶς διδάσκει ὁ Ζακχαῖος
Ἀδελφοί μου, ὁ Ζακχαῖος μᾶς διδάσκει 3 πράγματα:
-
Νὰ ζητᾶμε τὸν Χριστό, ὅ,τι κι ἂν εἶμαστε.
-
Νὰ ταπεινωνόμαστε, ἀκόμα κι ἂν μᾶς κοροϊδέψουν.
-
Νὰ μετανοοῦμε ἔμπρακτα, ὄχι μὲ λόγια.
Καὶ ὅταν τὸ κάνουμε, ὁ Χριστὸς δὲν θὰ περάσει ἀπὸ δίπλα μας.
Θὰ σταθεῖ, θὰ μᾶς φωνάξει μὲ τὸ ὄνομά μας, καὶ θὰ πει:
«Σήμερον ἐν τῷ οἴκῳ σου δεῖ με μεῖναι.»
Ἀμήν.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου