ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ Καλή αρχή νέας εκκλησιαστικής χρονιάς...otisimvenistinskiathonews.GR

 

ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ

Η αρχή του νέου εκκλησιαστικού έτους

Με τη χάρη του Θεού εισερχόμαστε σήμερα σε μία νέα περίοδο της ζωής της Αγίας μας Εκκλησίας. Η πρώτη ημέρα του Σεπτεμβρίου δεν είναι απλώς η αρχή ενός ακόμη μήνα. Είναι η Αρχή της Ινδίκτου, η αρχή δηλαδή του νέου εκκλησιαστικού έτους.

Και ίσως κάποιος αναρωτηθεί: Τι σημαίνει αυτό για εμάς σήμερα; Τι μπορεί να αλλάξει στη ζωή μας επειδή αρχίζει ένα νέο εκκλησιαστικό έτος;

Η απάντηση βρίσκεται σε μία μεγάλη αλήθεια της πίστεώς μας: ο χρόνος είναι δώρο του Θεού.

Κάθε ημέρα που μας χαρίζεται, κάθε πρωινό που ανοίγουμε τα μάτια μας, κάθε στιγμή κατά την οποία μπορούμε να αγαπήσουμε, να προσευχηθούμε, να συγχωρήσουμε και να μετανοήσουμε, είναι μία ευλογία που πολλές φορές θεωρούμε δεδομένη.

Ο χρόνος περνά. Οι ημέρες γίνονται μήνες και οι μήνες χρόνια. Ο άνθρωπος μεγαλώνει, αλλάζουν οι καταστάσεις, αλλάζουν οι άνθρωποι γύρω μας. Και μέσα σε αυτή τη συνεχή πορεία η Εκκλησία έρχεται σήμερα και μας καλεί να σταθούμε για λίγο και να κοιτάξουμε μέσα στην καρδιά μας.

Να αναρωτηθούμε:

Πώς αξιοποίησα τον χρόνο που μου χάρισε ο Θεός;

Έδωσα αγάπη;

Συγχώρησα εκείνον που με πλήγωσε;

Βρέθηκα κοντά στον άνθρωπο που με χρειάστηκε;

Είπα έναν καλό λόγο σε εκείνον που ήταν απελπισμένος;

Προσευχήθηκα;

Ευχαρίστησα τον Θεό για όσα έχω ή θυμήθηκα τον Θεό μόνο όταν ήρθε μία δυσκολία;

Αδελφοί μου, αυτές οι ερωτήσεις δεν υπάρχουν για να μας γεμίσουν ενοχές. Υπάρχουν για να μας ξυπνήσουν πνευματικά.

Γιατί η Εκκλησία δεν είναι ο χώρος της απελπισίας. Είναι ο χώρος της ελπίδας και της καινούργιας αρχής.

Όσο ο άνθρωπος ζει, μπορεί να επιστρέψει.

Όσο υπάρχει μία ακόμη ημέρα, υπάρχει μία ακόμη ευκαιρία.

Όσο η καρδιά μπορεί να πει «Θεέ μου, συγχώρεσέ με και βοήθησέ με», τίποτε δεν έχει χαθεί.

Γι' αυτό η σημερινή ημέρα είναι τόσο όμορφη. Μας υπενθυμίζει ότι μπορούμε να αρχίσουμε ξανά.

Όχι απαραίτητα με μεγάλες υποσχέσεις. Όχι με πράγματα δύσκολα και ακατόρθωτα. Αλλά με μικρά βήματα.

Να κάνουμε λίγο περισσότερη προσευχή.

Να έχουμε περισσότερη υπομονή μέσα στην οικογένειά μας.

Να μην είμαστε τόσο εύκολοι στην κατάκριση.

Να μάθουμε να λέμε «συγγνώμη».

Να μπορούμε να πούμε «σε συγχωρώ».

Να θυμηθούμε έναν άνθρωπο που είναι μόνος.

Να βοηθήσουμε έναν άνθρωπο που βρίσκεται σε ανάγκη χωρίς να περιμένουμε ανταπόδοση.

Γιατί πολλές φορές ψάχνουμε τον Θεό στα μεγάλα και στα εντυπωσιακά, ενώ Εκείνος βρίσκεται στα απλά.

Βρίσκεται στο ψωμί που μοιράζεται.

Στο χέρι που απλώνεται για βοήθεια.

Στη συγχώρηση.

Στην προσευχή μιας μάνας.

Στο δάκρυ του ανθρώπου που μετανοεί.

Στην επίσκεψη σε έναν ασθενή.

Στην παρηγοριά ενός πονεμένου ανθρώπου.

Στην αγάπη που προσφέρεται χωρίς αντάλλαγμα.

Στο Ευαγγέλιο που ακούγεται κατά την ημέρα αυτή, ο Κύριός μας εισέρχεται στη συναγωγή και διαβάζει από τον Προφήτη Ησαΐα:

«Πνεῦμα Κυρίου ἐπ' ἐμέ, οὗ εἵνεκεν ἔχρισέ με… εὐαγγελίσασθαι πτωχοῖς… κηρύξαι ἐνιαυτὸν Κυρίου δεκτόν».

Έναν χρόνο, δηλαδή, ευλογημένο από τον Θεό.

Αυτόν τον «ενιαυτόν Κυρίου δεκτόν» καλούμαστε και εμείς να ζήσουμε.

Όχι απλώς έναν καινούργιο χρόνο στο ημερολόγιο, αλλά έναν χρόνο στον οποίο θα δώσουμε περισσότερο χώρο στον Χριστό.

Γιατί μπορεί να αλλάξει το ημερολόγιο και ο άνθρωπος να παραμείνει ίδιος.

Μπορεί να περάσουν πολλά χρόνια και η καρδιά μας να κρατά ακόμη παλιές πικρίες.

Μπορεί να μεγαλώνουμε στην ηλικία, αλλά να μη μεγαλώνουμε στην αγάπη.

Μπορεί να πηγαίνουμε στην Εκκλησία, αλλά να δυσκολευόμαστε να συγχωρήσουμε τον αδελφό μας.

Η πραγματική αρχή ενός νέου χρόνου γίνεται όταν αλλάζει κάτι μέσα μας.

Όταν αποφασίσουμε ότι μία παλιά έχθρα πρέπει να τελειώσει.

Όταν αποφασίσουμε να πλησιάσουμε ξανά τον Θεό.

Όταν θυμηθούμε την προσευχή που εγκαταλείψαμε.

Όταν η καρδιά μας γίνει λίγο περισσότερο ευγνώμων για όσα ήδη έχουμε.

Η σημερινή ημέρα, όμως, έχει και μία ακόμη ιδιαίτερη διάσταση.

Η Εκκλησία μάς καλεί να προσευχόμαστε για ολόκληρη τη δημιουργία του Θεού. Η 1η Σεπτεμβρίου έχει καθιερωθεί ως ημέρα προσευχής για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος.

Και πόσο επίκαιρο είναι αυτό σήμερα.

Βλέπουμε γύρω μας πυρκαγιές, καταστροφές, πλημμύρες και πληγωμένη φύση. Βλέπουμε πολλές φορές τον άνθρωπο να συμπεριφέρεται σαν να είναι απόλυτος ιδιοκτήτης της δημιουργίας.

Όμως η γη δεν είναι απλώς περιουσία μας.

Η θάλασσα, τα δάση, τα βουνά, τα ζώα, ο αέρας που αναπνέουμε, όλα αποτελούν μέρος της δημιουργίας του Θεού.

Και ο άνθρωπος δεν τοποθετήθηκε μέσα σε αυτή τη δημιουργία για να την καταστρέφει, αλλά για να τη φροντίζει.

Η προστασία του περιβάλλοντος, λοιπόν, δεν είναι μόνο κοινωνική υποχρέωση. Είναι και έκφραση σεβασμού προς τον Δημιουργό.

Αδελφοί μου,

μπροστά μας ανοίγεται ένας ολόκληρος νέος εκκλησιαστικός χρόνος.

Κανείς μας δεν γνωρίζει τι θα φέρει.

Θα υπάρξουν χαρές.

Ίσως υπάρξουν και λύπες.

Θα υπάρξουν όμορφες στιγμές, αλλά πιθανόν και δοκιμασίες.

Θα υπάρξουν συναντήσεις και ίσως αποχωρισμοί.

Ένα όμως γνωρίζουμε:

Σε καμία στιγμή της ζωής μας δεν είμαστε μόνοι όταν έχουμε τον Χριστό μαζί μας.

Όταν έρθει η χαρά, ας Τον ευχαριστήσουμε.

Όταν έρθει η δυσκολία, ας Τον εμπιστευθούμε.

Όταν πέσουμε, ας σηκωθούμε.

Όταν αμαρτήσουμε, ας μετανοήσουμε.

Όταν κάποιος μας πληγώσει, ας προσπαθήσουμε να συγχωρήσουμε.

Και όταν συναντήσουμε έναν άνθρωπο που υποφέρει, ας μην περάσουμε αδιάφοροι από δίπλα του.

Ας γίνει, λοιπόν, η σημερινή ημέρα μία πραγματική καινούργια αρχή.

Ας αφήσουμε πίσω μας όσα δηλητηριάζουν την ψυχή μας.

Την κακία.

Τον θυμό.

Την κατάκριση.

Τον εγωισμό.

Την αδιαφορία.

Και ας πάρουμε μαζί μας στον νέο εκκλησιαστικό χρόνο όσα κάνουν τον άνθρωπο πραγματικά πλούσιο:

την πίστη, την ελπίδα, την υπομονή, τη συγχώρηση και πάνω απ' όλα την αγάπη.

Ας παρακαλέσουμε σήμερα τον Κύριό μας:

«Κύριε Ιησού Χριστέ, ευλόγησε τον νέο εκκλησιαστικό χρόνο.

Χάρισε ειρήνη στον κόσμο Σου.

Φύλαξε την Εκκλησία Σου.

Στήριξε εκείνους που δοκιμάζονται.

Παρηγόρησε όσους πενθούν.

Θεράπευσε τους ασθενείς.

Προστάτευσε τα παιδιά και τις οικογένειές μας.

Φώτισε εκείνους που έχουν ευθύνη για τους λαούς.

Προστάτευσε τη δημιουργία Σου.

Και σε όλους εμάς χάρισε μετάνοια, υπομονή, ταπείνωση και καθαρή καρδιά.

Μάθε μας, Κύριε, να μη μετράμε απλώς τις ημέρες της ζωής μας, αλλά να τις γεμίζουμε με αγάπη.

Να μη ζητούμε μόνο τι μπορούν να κάνουν οι άλλοι για εμάς, αλλά να αναρωτιόμαστε τι μπορούμε εμείς να προσφέρουμε στον συνάνθρωπό μας.

Και όταν τελειώνει κάθε ημέρα, βοήθησέ μας να μπορούμε να πούμε ότι σήμερα αγαπήσαμε λίγο περισσότερο από χθες».

Αδελφοί μου,

η αλλαγή του εκκλησιαστικού χρόνου δεν είναι μόνο μία αλλαγή ημερομηνίας.

Είναι μία υπενθύμιση ότι ο Θεός μάς χαρίζει ακόμη μία ευκαιρία.

Ας μην την αφήσουμε να περάσει ανεκμετάλλευτη.

Ας κάνουμε τον χρόνο μας προσευχή.

Ας κάνουμε τον χρόνο μας προσφορά.

Ας κάνουμε τον χρόνο μας συγχώρηση.

Ας κάνουμε τον χρόνο μας αγάπη.

Και τότε πραγματικά ο νέος αυτός χρόνος θα γίνει για όλους μας «ἐνιαυτὸς Κυρίου δεκτός», χρόνος ευλογίας και σωτηρίας.

Είθε η χάρη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, διά πρεσβειών της Υπεραγίας Θεοτόκου και πάντων των Αγίων, να μας συνοδεύει και να μας ενισχύει σε κάθε ημέρα του νέου εκκλησιαστικού έτους.

Καλή, ειρηνική και ευλογημένη εκκλησιαστική χρονιά σε όλους.

Αμήν.