Eκκλησιαστικά νέα | Αγρυπνία στο εξωκκλήσι της Παναγίας Γλυκοφιλούσας(φώτο-βίντεο)...otisimvenistinskiathonews.gr

 

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα, βαθιά κατάνυξη και τη συμμετοχή ευλαβών προσκυνητών τελέστηκαν την Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου 2026 ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός, η Λιτή, η Αρτοκλασία, ο Όρθρος και η Θεία Λειτουργία στο ιστορικό εξωκλήσι της Παναγίας της Γλυκοφιλούσας, στη Σκιάθο.

Στο μικρό και γραφικό εκκλησάκι, το οποίο βρίσκεται στο βόρειο άκρο του νησιού, κοντά στο Κάστρο, οι πιστοί προσήλθαν με ευλάβεια για να ανάψουν ένα κερί, να προσευχηθούν και να ασπαστούν την ιερή εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου. Μέσα σε ένα τοπίο ξεχωριστής φυσικής ομορφιάς, εκεί όπου ο βράχος συναντά το Αιγαίο και ο ήχος των κυμάτων ενώνεται με τις ψαλμωδίες, δημιουργήθηκε μια ιδιαίτερα κατανυκτική ατμόσφαιρα.

Η Παναγία η Γλυκοφιλούσα εορτάζει στις 12 Σεπτεμβρίου και κατά παράδοση τελείται Ιερά Αγρυπνία το βράδυ της παραμονής. Το εξωκλήσι είναι καστρινό και ανακαινίστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα. Βρίσκεται κοντά στο ιστορικό Κάστρο της Σκιάθου και υπάγεται εκκλησιαστικά στην Ενορία των Τριών Ιεραρχών.

Το μικρό βραχοφυτεμένο παρεκκλήσιο έχει συνδεθεί άρρηκτα με τον μεγάλο Σκιαθίτη λογοτέχνη Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, ο οποίος το περιγράφει με μοναδική παραστατικότητα και συγκίνηση στο διήγημά του «Η Γλυκοφιλοῦσα»:

«Ἐπάνω εἰς τὸν βράχον ἦτο κτισμένον τὸ παρεκκλήσιον, μαστιζόμενον ἀπὸ θυέλλας καὶ λαίλαπας, λικνιζόμενον ἀπὸ τὸ ἀειτάραχον καὶ πολύρροιβδον κῦμα, ναναριζόμενον ἀπὸ τὰ ᾄσματα τὰ ὁποῖα ὁ ἄνεμος ἔψαλλε δι᾿ αὐτὸ εἰς τοὺς σκληροὺς βράχους καὶ εἰς τὰ ἠχώδη ἄντρα…».

Ο Παπαδιαμάντης αναφέρεται ακόμη στον ιδιαίτερο διάκοσμο του ναΐσκου, γράφοντας πως ψηλά στους τοίχους, πάνω από τα υπέρθυρα και κάτω από τα γείσα της στέγης, βρίσκονταν εντοιχισμένα μικρά πινάκια παλαιών χρόνων.

«Τὰ ὡραῖα παλαιὰ πιατάκια ἦσαν ὅλα χρωματιστά, γαλάζια καὶ ὑποπράσινα καὶ κιτρινωπὰ καὶ λευκά, μὲ κλαδάκια καὶ μὲ λούλουδα καὶ μὲ ἀνθρωπάκια καὶ μὲ πουλιά, φιλοκάλως καὶ κομψῶς διατεθειμένα, στίλβοντα εἰς τὸν ἥλιον, χάρμα τῶν ὀφθαλμῶν, κειμήλια ὑψηλὰ κείμενα, στερεὰ βαλμένα εἰς τὰς κόγχας των, ἀφελῇ ἀναθήματα, λείψανα παλαιῶν χρόνων…».

Ο απλός αυτός στολισμός χάριζε, σύμφωνα με τον μεγάλο Σκιαθίτη συγγραφέα, μια ανείπωτη ομορφιά και τρυφερότητα στο φτωχικό εκκλησάκι, καλώντας τον προσκυνητή να εισέλθει, να ανάψει το κερί του, να κάνει τον σταυρό του και να ασπαστεί ευλαβικά την εικόνα της Παναγίας της Γλυκοφιλούσας, η οποία εικονίζεται με την παρειά της ενωμένη με την παρειά του Θείου Βρέφους.

Η φετινή ιερή ακολουθία αποτέλεσε ακόμη μία ζωντανή έκφραση της πίστης και της εκκλησιαστικής παράδοσης της Σκιάθου. Στο ιστορικό εξωκλήσι, ανάμεσα στους ανεμοδαρμένους βράχους και στο πολύβουο κύμα του Αιγαίου, οι προσευχές των πιστών ενώθηκαν με τους ύμνους προς την Υπεραγία Θεοτόκο, την Παναγία τη Γλυκοφιλούσα, που εδώ και πολλά χρόνια στέκει άγρυπνη σκέπη και προστασία των κατοίκων και των θαλασσινών του νησιού.

Σημείωση: Η 2α Σεπτεμβρίου 2026 είναι Τετάρτη και όχι Τρίτη.